Een kans op een nieuw leven voor iedereen!

Evelyn van der Ark

( 100km )

Opgehaald

460
184% bereikt van mijn streefbedrag € 250
Qr
134% bereikt van mijn doel 250 km

Het evenement gaat door!

Ik heb zoveel mensenlevens zien veranderen! En er zijn helaas nog zoveel mensen die hard hulp nodig hebben. Doe je mee? Doneer of meld je aan.

Beschikbare activiteiten:

  • 50km
  • 100km
  • 150km
Middagrit 19-09-2020 | 12:16
55b2c8391aa1221103e8fb90c3c15570c5a9009a
Ochtendrit 19-09-2020 | 10:21
5bd1ef1f1e16dbb79423c4fb8c665e7eb6454d50
Middagrit 14-09-2020 | 14:52

Die dag dat je iets weg moet brengen en je geen auto blijkt te hebben. Geen probleem we pakken de fiets. Tot blijkt dat je fietsschoenen in die auto die je niet hebt liggen. Dan maar op makkie (e-bike), mmm accu zo goed als leeg. Op het laagste standje is makkie niet zo makkie. Maar ach het was mooi weer 😊🙃

A55b5ae9c40cbabf0b81bcd33db95c34ba7f6c63
Middagrit 11-09-2020 | 11:06

Mmmm dit ging niet makkelijk. Bleek dat de routesplitsingsbordjes nog niet hingen. Dus toen werd het zoeken. Maar goed die 100 km ben ik ruim overheen.

5c817f7cb448c18e5b94fb6bf44b8d4f3c36c8eb
Avondrit 07-09-2020 | 19:17
7e559d81aa6076beee9e91ddd7aecb1c37f0fbfd
Middagrit 04-09-2020 | 16:02
884fcfe622f9670d5932ea04ed30357e8bff831c
Ochtendrit 29-08-2020 | 09:49
4ee843229a0910796a8cd918b594df6089b7b41c

Bekijk alle
Middagrit 19-09-2020 | 12:16
Ochtendrit 19-09-2020 | 10:21

Bekijk alle

Terugkijken

14-09-2020 | 20:25 Uur
Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. Na een paar drukke werkdagen op tijd op om naar Hoenderloo te gaan. Het duurt bij mij altijd weer langer dan gedacht. Maar gelukkig had ik me niet aan een vaste starttijd te houden. Ik was een beetje gespannen maar in de auto nog zo bezig met de laatste instructies voor mijn collega's dat ik weinig tijd had om er bij stil te staan. En.. ik ging niet alleen. Want mijn lieve man en trouwe maatje ging met me mee om samen deze uitdaging te fixen. En een uitdaging was het! Het was klimmen en dalen, genieten en mopperen op weer zo'n klim en heel veel schakelen. Halverwege namen wij een omweggetje om lekker te lunchen bij Trix. Een beetje stijf maar vol goede moed gingen we verder. We waren nu dik over de helft, het eind was in zicht. De wegwijsbordjes waren al opgehangen en dat ging zo goed dat we de mio de mio lieten. Toen Wageningen op het bord verscheen begon ik onraad te ruiken. Een telefoontje naar mijn collega's bevestigde: we zaten op de 150 km route. Het bordje met de splitsing tussen de 100 en de 150 km wordt pas op zaterdag opgehangen om diefstal te voorkomen. Wat nu? Ik moest aan het werk en de 100 km was voor mij al een behoorlijke uitdaging. Dus de 150 km afmaken leek ons niet zo'n goed idee. Dus dan maar rechtstreeks terug naar Hoenderloo. En dus werd Mio er weer bijgehaald. Maar Mio houdt helaas geen rekening met racefiets wegen (even vergeten) maar kiest de kortste weg. En dus werd het zoeken en keren en Google Maps zo hard mogelijk aan in onze achterzakjes. Ik moet eerlijk bekennen dat ik tijdens die rit heel goed begrepen heb waarom onze clienten soms stoppen. Je denkt dat je er bijna bent. Nu wordt het makkelijker, maar nee hoor na een bocht weer een klim. Een afslag en een helaas daar ligt een zandweg. Weer keren en opnieuw beginnen. Zo gaat het voor onze clienten soms ook. En dus snapte ik  ineens heel goed dat ze soms gewoon 'hun fiets erbij neergooien' en het niet meer doen. Mijn lieve man was zoals mijn collega's van De Hoop. Niet opgeven schat, het gaat lukken. Nu niet afstappen want dan wordt het alleen maar moeilijker.  Hou je ogen op het doel. En soms juist ook: nu even stoppen, even ademhalen en een slokje water.  We reden zo'n 14 km meer dan gepland. En ik finishte niet heel euforisch. Het duurde even voordat ik er blij was dat ik het gedaan had. Mijn collega zei nog: morgen ben je trots. Ik geloofde hem niet maar het was waar! Trots en dankbaar dat het gelukt was.  Ik werk nu ruim 9 jaar bij Vrienden van De Hoop en steeds leer ik een beetje bij: over de moed die onze clienten hebben om zich te laten helpen. Over de strijd die er is en de verleiding om soms op te geven. De blijdschap als doelen behaald worden. Maar ook wat een bijzonder mooie mensen mijn collega's van De Hoop zijn. En hoe ze professionaliteit met bewogenheid combineren. Hoe zij elke dag weer hoop mogen verspreiden.  Ik ben heel trots en blij dat ik deel uit mag maken van deze organisatie. En! Ik ben alle familieleden, vrienden, collega's en mijn oud-teamgenoten van het Roparunteam heel erg dankbaar voor hun financiele support. Hoewel ik met heel mijn hart voor dit doel gefietst hebt voelen jullie bijdrage ook als waardering en ook dat was fijn.